Razvoj dinamike fluida

Mehanika fluida je grana klasične fizike koja se bavi proučavanjem osobina fluida u mirovanju ili kretanju,kao i osmišljavanjem uređaja čiji se rad zasniva na njenim

kompleksnim zakonima.

Bogatstvo mehanike fluida krije se u stvaranju teorije kroz vekove.Ona je imala značajan uticaj na razvoj ostalih oblasti nauke,poput mehaničkog,hidrauličnog,aeronautičnog

inžinjerstva kao i meterologije,okeanografije,građevinarstva.

Interesovanje za dinamiku fluida javlja se još u Staroj Grčkoj.Arhimed,jedan od najpoznatijih matematičara i inženjera svoga doba ,čija je genijalnost korišćena čak i u ratne svrhe, poznat po  zakonu o potisku (“Eureka!”) ,zakonu poluge (“Dajte mi oslonac,pomericu Zemlju!”) ,je 250 godine

pre nove ere izumeo rotirajuće vodene pumpe.

Rimljani su ih koristili za navodnjavanje ali i za građenje vodovodnih sistema.Vitruvius,rimski arhitekta,je izumeo vodeni točak još u prvom veku pre nove ere,uz pomoć kog je došlo do revolucionarnog napretka u mlevenju žitarica.

Uprkos izuzetnoj praktičnoj primeni dinamike fluida,prošlo je vise od 1700 godina pre sledećeg značajnog naučnog napretka.

Napravio ga je italijanski matematičar i fizičar Evangelista Torricelli,koji je pronašao barometar 1643.godine i formulisao Torricelli-jev zakon (njime je povezana brzina isticanja tečnosti kroz otvor na sudu sa visinom tečnosti iznad njega).

Glavni razvoj celokupne mehanike fluida morao je da sačeka formulaciju drugog Newton-ovog zakona kretanja.On je primenjen na fluide od strane švajcarskog matematičara Leonharda Euler-a koji je dao osnovnu jednačinu zakona kretanja neviskoznih fluida.On je prvi prepoznao da se zakoni dinamike za fluide mogu predstaviti u relativno jednostavnom obliku ako se predpostavi da su nestišljivi i idealni.Za realne fluide teorija se značajno komplikuje.

U 18.veku italijanski fizičar Daniel Bernoulli istražujući posledice dinamičkih principa za kontinualne sredine,

stvorio je relaciju koja povezuje pritisak,brzinu i gravitacioni efekat i ukazuje da brzina fluida raste kako pritisak opada.

Rad u ovoj oblasti u 19.veku nastavljaju vrhunski fizičari i matematičari poput G.G.Stokes-a,Williama Tomsona i drugih.Krajem veka pronađena su objašnjenja za  mnoge fenomene koji su bili u vezi sa proticanjem vode kroz cevi i otvore,strujanja vazduha i drugih gasova.

Ali još nisu bila nađena adekvatna objašnjenja za probleme kao što je proticanje vode mimo fiksiranih prepreka,teoriji potencijalnog toka i sl.

Iako su fizičari 20-og  veka najviše pažnje posvećivali atomskoj i kvantnoj fizici, sa pojavom prvog vazduhoplova,let u vazduh postaje mnogo interesantniji kako za fizičare tako i inženjere,pa dinamika fluida dobija još jednu interesantnu podoblast.

 

 

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se /  Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se /  Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se /  Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se /  Promeni )

Povezivanje sa %s